دوباره دست به قلم می برم ، شاید این دست به قلم بردن های تکراری است که

تاب رفتن را از من می گیرد و مرا اینجا با تو نگاه می دارد ، دلیل ماندنم را نمی دانم

ولی دلیل ماندن تو عشق است ، تو عاشق شدی اما من!!

تو هر روز عاشقتر می شوی اما من؟!

تو می دانی خورشید کی طلوع میکند و چه زمانی باران می بارد اما من؟!.....

هیچ چیز نمی دانم حتی دلیل ماندنم را در کنارت...

ای کاش من هم می توانستم مانند تو عاشق باشم !!